Lisów

Lisów – wieś leży na południowo – wschodnim krańcu gminy Morawica. Lisów istnieje już od 1119 roku. Miejscowe dobra należały do rodziny Gładyszów, którzy byli fundatorami drewnianego kościoła. Według kronikarza Jana Długosza w 1326 roku parafia Lisów należała (jako jedna z dziesięciu) do dekanatu Kije. Kolejnymi właścicielami dóbr byli od 1440 r. Lisowscy herbu „Róża”, Butkewscy herbu „Koparzyn”, Oleccy herbu „Ostoja” – wówczas nastąpił znaczny rozwój Lisowa. W XVI wieku funkcjonowała w Lisowie szkoła przy zborze ariańskim. Kolejni właściciele Lisowa to rodzina Krasińskich. W 1994 r. wieś Lisów została odłączona od gminy Chmielnik i przyłączona do gminy Morawica.

Wieś Lisów poszczycić się może najpiękniejszym kościołem. Najstarsza jego część to Kaplica Św. Barbary. Znajdują się w niej tablice epitafijne, a w krypcie grobowej pod Kaplicą zostali pochowani przodkowie rodziny Krasińskich. Kościół w swej historii wielokrotnie płonął. Ostatni wielki pożar miał miejsce w 1740 roku. Po odbudowie w pejzażu Lisowa zaistniała świątynia murowana. Legenda mówi, że na ten cel parafianki oddały wszystkie swe korale. Przed pierwszą wojną światową świątynię rozbudowano. Dobudowano nawy boczne i prezbiterium. Położono też posadzkę. W czasie II wojny światowej Lisów oraz okoliczne wsie były terenem bitwy pancernej. Kościół został poważnie uszkodzony. Okupanci wywieźli dzwony.

Odwiedzając świątynię w Lisowie koniecznie należy zwrócić uwagę na trzy obrazy autorstwa znakomitego XIX-wiecznego polskiego malarza Rafała Hadziewicza: w ołtarzu głównym „Św. Mikołaj” i „Ukrzyżowanie” oraz w ołtarzu bocznym „Św. Józef”.

Na cmentarzu w Lisowie pochowani są fundatorzy Kaplicy w Morawicy Edward i Hortensja Oraczewscy.

W Lisowie zespół dworsko-folwarczny położony był naprzeciw wsi po drugiej stronie dzisiejszej szosy do Chmielnika, na wzniesieniu z szerokim widokiem na dolinę Morawki. Dziś po dworze pozostały resztki murów w otoczeniu starych drzew, ruiny zabudowań gospodarczych. W połowie XIX w. we wsi istniały dwie drewniane karczmy – dworska i plebańska oraz dwa drewniane młyny wodne na Murawce – dziś nie istniejące.